Leon Mitkiewicz-Żołłtek

Leon Mitkiewicz-Żołłtek, oficer dyplomowany Wojska Polskiego, pedagog i pisarz, urodził się 20 lutego 1896 roku w Zambrowie. Ukończył gimnazjum realne w Białymstoku, a podczas I wojny światowej służył w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1917 roku rozpoczął służbę w I Korpusie Polskim, a rok później wstąpił do Wojska Polskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był oficerem sztabu. Pełnił następnie służbę w jednostkach kawalerii i instytucjach wojskowych, a także wykładał w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. W 1932 roku został dowódcą 2 pułku Szwoleżerów Rokitniańskich, a w 1938 roku objął funkcję attaché wojskowego w Kownie.

Po upadku Francji w 1940 roku został szefem Oddziału II Sztabu Naczelnego Wodza, a później jego zastępcą. W czasie wojny pełnił także funkcję zastępcy dowódcy 1 Dywizji Pancernej i reprezentował Polskę w Połączonym Sztabie Sojuszniczym w Waszyngtonie. Po wojnie pozostał w Stanach Zjednoczonych, działał w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów i współpracował z Radiem Wolna Europa. Pisał książki o dziejach Wojska Polskiego i wspomnienia. Zmarł 12 grudnia 1972 roku w Nowym Jorku.

Na podstawie artykułu „Leon Mitkiewicz-Żołłtek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.